En we leven nog lang en gelukkig; visie 2030

De wereld verandert de komende jaren heel snel. In 1950 was minder dan een op de drie volwassenen in Nederland 50-plus. Naar verwachting is dat in 2019 ruim één op de twee.

Voor het eerst in de geschiedenis is dan meer dan de helft van de volwassen bevolking – 6,9 miljoen van de 13,7 miljoen mensen – ouder dan 50 jaar. En die mensen, die leven naar verwachting steeds langer. Als we pas in 2030 gaan bedenken wat dit voor onze samenleving betekent, zijn we te laat.

Vooruitkijken, daar draait het om. En je zo goed mogelijk voorbereiden op een wereld die razendsnel verandert. Alleen op die manier kunnen we ervoor zorgen dat er straks niemand tussen wal en schip komt. Ongeacht zijn of haar leeftijd. Eigen regie houden en flexibel blijven, in elke levensfase, daar draait het om. 

Blader hieronder door onze uitgave En we leven nog lang en gelukkig:

 


Visie op 2030

ANBO voelt zich hier verantwoordelijk voor. We geloven in een samenleving waarin het niet gaat over getallen, maar over mensen. En waarin een ieders waarde en kwaliteiten, ongeacht zijn of haar leeftijd, worden erkend en benut. Daarom hebben we onze lange termijn-visie beschreven. Niet alleen om in het verkiezingsjaar voorbereid te zijn, maar ook om beslissers en beleidsmakers te laten meedenken. 

Met elk nieuw kabinet wordt weer pijnlijk duidelijk dat het aan visionaire ideeën over een verouderende samenleving ontbreekt. En dat terwijl de behoefte daaraan alleen maar toeneemt. Vergrijzing is geen bedreiging, maar een kans op meer welzijn en welvaart. Maar dan zullen we dingen wel anders moeten gaan doen. En inzetten op overheidsbeleid, gericht op het zo goed mogelijk benutten van de mogelijkheden van huidige en toekomstige generaties. Wachten is geen optie. Dat is onze boodschap aan de nieuwe Tweede Kamer en het nieuwe kabinet.

Waar hebben we het dan over?

Over heel veel, maar onder andere over:

Meer zelf, met een overheid die dat ondersteunt

lang en gelukkig

De afgelopen decennia zijn we eraan gewend geraakt dat de overheid alles voor ons regelde. Onder andere als gevolg van de vergrijzing is dat als samenleving financieel niet meer op te brengen. De laatste jaren is daarom een beweging in gang gezet om allerlei verantwoordelijkheden bij burgers zelf terug te leggen. Veel mensen ervaren dit als iets negatiefs. Alsof ze iets wordt afgenomen. Maar er zit een minstens even grote positieve kant aan deze omslag. We verwachten veel meer particuliere initiatieven en slimme oplossingen. Mits de overheid dat mogelijk maakt. Want nu lopen nog te veel initiatieven stuk op tegenstrijdig overheidsbeleid. Denk aan het korten van mensen die willen zorgen voor een ouder of volwassen kind, of mensen die een wooninitiatief willen starten.

Nieuwe diensten

De markt voor nieuwe diensten gericht op 50-plussers zal flink doorgroeien. Denk aan boodschappendiensten, levering van verse maaltijden aan huis, verhuisservices en klussendiensten., Verder komen er steeds meer slimme hulpmiddelen en handig meubilair op de markt, allemaal in een mooi designjasje. Private bouwers en woningbouwcorporaties zullen samen met zorgaanbieders nieuwe woonzorgvormen introduceren. Domotica en robotica – integratie van technologie en diensten, ten behoeve van een betere kwaliteit van wonen en leven – zullen het leven aangenamer maken en mensen langer mobiel houden. Slimme stoelen, matrassen, keuken, badkamers en toiletten bijvoorbeeld, maar ook sensoren en alarmsystemen worden verder ontwikkeld en toegankelijk gemaakt voor iedere portemonnee.

In 2030 is levensloopbestendig bouwen de norm

Gelukkig maar, want oud worden in je eigen huis worden, dat wil (bijna) iedereen. Zo nodig met hulp van familie, vrienden, buren of de overheid. Woningen worden flexibel, zodat ze je op je eigen behoefte kunt aanpassen, ongeacht je leeftijd. De sleutelwoorden zijn comfort en kwaliteit. Een brede gang en deuren, verzonken drempels en een ruimere woon-, slaap- en badkamer zijn standaard.. Duurzaam en levensloopbestendig bouwen is de norm. Lukt thuis wonen echt niet meer, dan zijn er kleinschalige woon/zorgvoorzieningen waar ook familie ook graag komt en waar de blik naar buiten – richting de wijk – is gericht. Verpleegzorg vindt plaats in liefdevolle huizen waar mensen een thuis vinden. Sterker nog, als mensen dat willen, kan verpleeghuiszorg ook in de eigen woning worden gegeven.

Meer lezen en meepraten?

Op de speciale Facebook-pagina kunnen lezers hun commentaar achterlaten!

Niet alleen wij richten ons op 2030, ING ziet ook kansen. Lees het rapport Vergrijzing als kans 

Eerder maakten we al een uitgave voor de iets kortere termijn: ANBO's 21 tips tot 2021