Roze Loper blijft nodig, óók buiten de Randstad

Heteroseksualiteit is in de ouderenzorg nog steeds de norm, en het is belangrijk dat er onverminderd aandacht is voor seksuele diversiteit in de (ouderen)zorg. NRC maakte een reportage naar aanleiding van de opening van appartementencomplex de Roze Hallen in Amsterdam Oud-West. Naast het initiatief van OutForever, een vrijwilligerscollectief dat lhbti’ers helpt bij het zoeken van een woning, is er de Roze Loper van Roze 50+, het samenwerkingsverband van ANBO en COC. 

Roze Loper

De Roze Loper is een certificaat voor LHBT-vriendelijke organisaties om sociale acceptatie van seksuele diversiteit te vergroten. Dit houdt in dat de organisatie oog heeft voor lesbische vrouwen, homomannen, biseksuelen en transgenders, als het gaat om cliënten, bewoners én medewerkers. Directeur-bestuurder Liane den Haan van ANBO: "Iedereen moet zichzelf kunnen zijn. Door medewerkers én cliënten bewust te maken van het tegendeel wordt samenwerken gemakkelijker en wordt discriminatie, pesterij of intolerantie bespreekbaar gemaakt en vervolgens bestreden. We zien nog heel vaak dat roze ouderen zichzelf niet durven zijn uit angst voor uitsluiting. Dat is afschuwelijk als je kwetsbaar bent, bijvoorbeeld wanneer je zorg of hulp nodig hebt."

Inmiddels hebben zo’n 160 (thuis)zorgorganisaties, gehandicaptenzorg, welzijnsorganisaties en ziekenhuizen dit certificaat, waarvan een kwart in Amsterdam te vinden zijn. Buiten de Randstad zijn nog maar weinig Roze Lopers uitgegeven, en dat heeft de aandacht van Roze 50+. Door zichtbaarheid, door ambassadeurs en in de media, wil de stichting de komende tijd ook actief buiten de Randstad gaan certificeren. 

Lees de reportage van NRC

Eerbetoon

In juni voer een boot met roze 75-plussers tijdens de Amsterdam Pride, een gezamenlijk initiatief van Roze 50+ en zorginstellingen Amstelring, Evean en Amsta. De 75-plussers die zijn meegevaren zijn mensen die de weg naar tolerantie en diversiteit geplaveid hebben. Manon Linschoten Roze50+ zei destijds: "LHBTI-ouderen zijn uit de kast gekomen in een tijd dat homoseksualiteit een groot taboe was. Zo deed de politie invallen bij de Shakespeare club, met de wet 248-bis in de hand. In diezelfde periode ondergingen de eerste transgenders een operatie om te kunnen worden wie zij zijn. Roze ouderen zijn in de jaren vijftig afgewezen bij sollicitaties bij bedrijven en gemeentelijke instanties op basis van hun seksuele geaardheid. Dat was toen, we zijn sindsdien een eind gekomen in onze emancipatie en gelijke rechten. De Roze 75+-boot is een eerbetoon aan onze helden van het eerste uur. Dankzij hen leven wij in een vrije wereld waar we kunnen zijn wie we zijn!”

Heldenverhalen

Lees de verhalen van de helden van het eerste uur.

Ik geloof nog steeds in God, en mijn geaardheid heeft in dat geloof een plaats. Als God geen homo’s had gewild, denk ik altijd, had hij ze niet gemaakt. De heer Vrijland, bewoner Amstelring. https://www.amstelring.nl/je-moet-iets-voor-een-ander-over-hebben-is-mijn-motto

Ik ben altijd ruimdenkend en flexibel geweest. Homo-zijn was nooit zwaar of lastig voor me. En misschien, geeft hij toe, was hij daarmee soms een voorbeeld, een held, voor anderen. De heer Mooser, bewoner Amsta. https://www.amsta.nl/homo-zijn-was-nooit-een-last-voor-me